بسیاری از بیماران سرطانی عمل جراحی را تا زمانی که سلول های تومور  زیاد و خطرناک می شوند به تعویق می اندازند زیرا مشاهده می کنند که دیگران به خاطر عمل جراحی با از دست دادن بسیاری از بافتهای سالم و  یا به علت قطعی یکی از رشته های عصبی ،  بعد از عمل جراحی درد زیادی را تحمل می کنند

  یک سیستم نوین تصویر برداری با آشکار سازی  بافت های سرطانی در رنگهای قابل دید به پزشک جراح این کمک را می کند که آخرین  ذره ی پیشرفت سلول سرطانی را از بین ببرد بی آنکه به بافت های اطراف آن صدمه ای وارد کند . در این سیستم ابتدا به صورت امتحانی از نوعی عامل کنتراست استفاده شد که  پرتویی حوالی مادون قرمز ساطع می کند و می تواند به هر نوعی از بافت بپیوند -  سرطانی و  سالم - و به پزشک جراح محل مورد نظر را نشان دهد .

تصویرگر یک ورودی تصویر عادی را با عکسبردار مادون قرمز برای نشان دادن عامل ایجاد کننده ی کنتراست مورد نظر و تکه های میکروسکوپی مصنوعی که بیشتر پروتئین های فلورسنتی است  و قبل از عمل جراحی به بیمار داده شده را تقویت می کند .در حین عمل جراحی بومی 2دوربین عادی را بالای سر بیمار حمل می کنند   و تصویر زنده را بر روی کامپیوتری که در مقابل جراح است و تصاویر ترکیب شده را نمایش می دهد می فرستد .



  تصویرگر برای کار با هر عامل کنتراستی طراحی شده  که پرتوهای حوالی مادون قرمز تشعشع کنند و اهمیتی ندارد که چه بافتی به تومور چسبیده باشد .بوم یک دیود پرتو افکن یا خود حمل می کند که به کمک مادون قرمز محل مورد نیاز برای عمل را نشان می دهد . هسته ی پروتئنی ممکن است با مقدار زیادی از مولکول های مورد هدف که در اطراف بافت مورد نظر است جفت شود .به طور مثال آنتی بادی هایی که به پروتئین های سطح سلول های سرطان سینه می چسبند .

  زمانی که پرتو ها برای چشم غیر مسلح پنهان است سیستم تصویر برداری  آنرا به رنگ های مرئی قابل دید بر روی تصویری مرئی تبدیل می کند.به وسیله ی چندین عامل  تصویربرداری که به بافت های متفاوت می چسبد و طول موج های  متفاوتی تشعشع می کند جراح می تواند انواع متنوعی از بافت ها را در یک لحظه مشاهده کند . رگ های خونی به رنگ آبی روشن در حالی که سلول های تومور سبز روشن هستند .



  برای تشخیص پیشروی تومور پزشک جراح فقط به احساس خود و اسکن پزشکی قبل از عمل جراحی اعتماد می کند . جراح می تواند حتی تکه ای از بافت را به آزمایشگاه پاتولوژی در طول عمل جراحی ببرد اما یک آزمایش خوب تقریبا بین 5 تا 7 روز طول می کشد. پس بهترین راه برای کسب اطمینان جدا کردن تکه ی پهن و عریضی اطراف تومور است و در این موارد است که بافت های سالم قربانی میشوند .



  این پرتوهای حوالی مادون قرمز همچنین می توانند میلیمتری به درون بافت نفوذ کنند و به جراح اجازه بدهند که لایه های متفاوت را با دقت مشاهده کند.





این عکس متعلق به پای یک گاو  است که عامل کنتراست به آن تزریق شده . پرتوهای حوالی مادون قرمز به صورت سبز روشن است و غدد لنفاوی در  آن به روشنی  به چشم می خورد 



ترجمه و گردآوری : سمیه ایراندوست

از سايت http://bioemm.com